Twee jaar Vacansoleil-DCM

Toen wij met de leiding van Vacansoleil-DCM in contact kwamen, bleek dat zij heel geïnteresseerd waren en is het balletje langzaam gaan rollen. Als ploeg uit de World Tour rijdt Vacansoleil-DCM vaak op twee of drie fronten tegelijk en staan ze soms zonder echte sprinter aan de start.

Misschien is het voor sommigen verrassend dat ik naar een andere Nederlandse ploeg overstap. Er heerst onderling toch altijd een beetje rivaliteit, dat was bij ons zeker in de begintijd van Vacansoleil ook zo, maar er zijn gelukkig nooit taferelen geweest zoals in het tijdperk Post-Raas. Ik heb er goed over na moeten denken en veel over gepraat, onder anderen met mijn vroegere ploegleider Arthur van Dongen en met mijn familie.

Vacansoleil-DCM rijdt alle grote wedstrijden en doet qua uitslagen niet onder voor de meeste teams. Ik zal volgend jaar vaker de kans krijgen om wedstrijden op het allerhoogste niveau te rijden en zal me ook vaker kunnen meten met de beste sprinters van de wereld. Ik wil het beste uit mijn wielercarrière halen en niet achteraf spijt hebben dat ik een bepaalde stap niet heb durven zetten. Daarom ben ik heel blij dat ik deze keuze heb gemaakt.

Ik heb een erg goed gesprek gehad met Jean-Paul van Poppel, een van de ‘ploegleiders’, en zijn ideeën spraken me enorm aan. Hij wil de grens opzoeken met mij; kijken of ik ook in andere, grotere koersen mooie uitslagen kan rijden. Verder wil ik graag televisiebeelden van sprints met hem gaan analyseren. Hij heeft als ex-topsprinter natuurlijk veel ervaring en ziet weer dingen, die anderen minder gauw opvallen. Daar kan ik veel van leren.    

Ook ben ik erg benieuwd naar de samenwerking met de andere ploegleiders, Hilaire Van der Schueren en Michel Cornelisse, die ik nog ken uit de tijd dat ik bij de beloften van Rabobank reed. Mijn indruk is dat ze allebei erg goed renners kunnen motiveren. Michel houdt van een grap en een dolletje, maar als het erop aankomt dan zit hij er ook bovenop. De bravoure en de ambitie, die hij uitstraalt, passen wel bij mij.

Qua programma dat ik ga rijden, ligt nog niets vast. Normaal gesproken is het de bedoeling dat ik volgend jaar een grote ronde hoop te rijden. Ik heb het dan over de Tour de France of de Vuelta, afhankelijk hoe het parcours er in de eerste week uitziet. Het is niet gunstig als er al veel bergetappes inzitten, zoals in  de Tour van 2009, want toen ging ik al zwaar vermoeid de tweede week in. Ik ben wel beter bergop gaan rijden, maar ik moet ook zorgen dat de verhouding goed blijft in de training. Dat ik geen sprintsnelheid verlies doordat ik meer klimvermogen krijg.

Al met al vind ik het best spannend. Alles is onzeker, dingen gaan anders en worden anders geregeld. In het begin zal ik nog best eens denken: ‘O, bij Skil ging dat zo of deden we dat anders’, maar die gedachte moet ik zo snel mogelijk opzij zetten. Ik zal na 1 januari weer mijn plek binnen de ploeg moeten veroveren en me opnieuw moeten bewijzen

Natuurlijk zal ik me de komende maanden nog volledig inzetten voor Skil-Shimano. Zelf hoop ik volgende week in de Eneco-Tour een keer te knallen . In de Ronde van Wallonië merkte ik dat het met de vorm in elk geval goed zit!

Groeten, Kenny